Hoe Marjolijn van Kortenhoef haar thuis maakte

Marjolijn komt niet uit Kortenhoef, maar ze voelt zich er inmiddels wel thuis. Zes jaar geleden verhuisde ze vanuit Ankeveen naar het dorp, midden in coronatijd. “Dat was een hele vreemde gewaarwording, met alle rust en stilte,” zegt ze. Doordat haar kinderen hier op school zaten en er een woning vrij kwam, was Kortenhoef eerst vooral een praktische keuze, maar langzaam groeide het dorp uit tot veel meer dan alleen een handige plek om te wonen. 

Snel aansluiting door lokale initiatieven 

In de eerste maanden van de coronapandemie zocht Marjolijn naar manieren om iets voor anderen te doen. Ze vroeg subsidie aan voor cadeaupakketjes voor mensen in de zorg en buurtgenoten die ‘even een hart onder de riem nodig hadden’ en bracht die samen met andere buurtbewoners rond. Omdat fysiek contact toen zoveel mogelijk werd vermeden, zag ze via lokale Facebookgroepen tegelijk hoe hard en onveilig online contact kon zijn. Daarom startte ze een eigen, veilige groep, waar mensen hulp konden vragen of aanbieden, bijvoorbeeld voor boodschappen. In die groep gold één simpele regel: ‘als je niks liefs te zeggen hebt, zeg dan maar niks’. Het werd een plek waar dorpsgenoten elkaar echt konden vinden. ‘Als je dingen mét en vóór mensen gaat doen, heb je binnen de kortste keren heel veel aansluiting,’ zegt ze. 

Verbinding tussen bewoners 

Vanuit die betrokkenheid rolde ze verder het dorp in. Er kwamen buurtkastjes voor mensen met een kleine portemonnee, en de Shop voor Nop in Kortenhoef, die ze samen met vrijwilligers opzette en later overdroeg. Nu werkt ze bij Energiecoöperatie Wijdemeren en startte ze onder die paraplu Duurzame Dorpen in Actie, waarmee ze bewoners helpt om groene en sociale ideeën uit te voeren. Een van haar favoriete voorbeelden is de buurtmoestuin: een kaal betonnen plein dat samen met buurtbewoners veranderde in een groene tuin vol leven. “Hele enthousiaste mensen die elkaar eerst niet kenden,” zegt ze. “Nu weten ze elkaar te vinden.” 

 Het buitenleven in Kortenhoef 

Toch blijft Kortenhoef voor Marjolijn in de eerste plaats ook een fijne plek om gewoon buiten te zijn. Haar achtertuin staat bovenaan als lievelingsplek, gevolgd door het kleine parkje aan de Zuidsingel. “Ik ben gek op groen. Kortenhoef als één groot park zou geweldig zijn,” zegt ze. Voor een wandeling neemt ze je het liefst mee naar het pad tussen de Kortenhoefsedijk en de Emmaweg, verscholen tussen de weilanden. “Dat moet je maar net weten, maar het is echt een fantastisch stukje om te lopen.” En achter de Kortenhoefsedijk lonken de Kortenhoefse plassen, alleen bereikbaar met een bootje, maar een fantastisch mooi gebied voor wie van natuur houdt. 

Alles binnen handbereik 

Kortenhoef voelt dorps door de jaarmarkt, de feesttent, de kleine maar altijd gezellige kermis en zelfs c

arnaval, maar heeft tegelijk alles dichtbij: twee supermarkten, een winkelcentrum, horeca. De kerk moet volgens Marjolijn zeker blijven. Niet omdat ze zelf religieus is, maar omdat kerken altijd een belangrijke rol in het dorp voor de gemeenschap hebben gespeeld.  

Trots op je eigen buurt 

Ze ziet met plezier hoe bewoners steeds vaker zelf het initiatief nemen: zwerfafval rapen, een versteend hoekje omtoveren tot groen, of een plek als de buurtkamer opzetten, met kledingbank, tasjesbibliotheek en koffiemomenten. “In p

laats van op de klaagstoel te gaan zitten, nemen mensen steeds meer het heft in eigen hand,” zegt ze. “Gewoon echt trots op je eigen buurt, op je eigen dorp, en daar ook het voortouw in nemen.” 

Als je het haar vraagt, is dat misschien wel de kern van Kortenhoef: een dorp waar je samen de buurt mooier maakt en niemand er alleen voor staat. ‘Ik ben heel blij dat mijn kinderen hier zijn opgegroeid,’ zegt ze.