Loosdrecht leeft door vrijwilligers 

Cynthia Hoekstra woont sinds 2020 in Loosdrecht. Ze werkt in de zorg als coördinerend begeleider voor mensen met een verstandelijke beperking en is daarnaast vicevoorzitter bij Stichting SLOEP, de vrijwilligersclub achter veel evenementen in het dorp. Helemaal nieuw is Loosdrecht niet voor haar: ze groeide op in het naastgelegen Kortenhoef en liep als tiener al rond op het Loosdrechtse feestweiland, waar ze met haar tante, toen al vrijwilliger bij SLOEP, meehielp tijdens de feestweek.  

Een weiland vol herinneringen 

Voor Cynthia is het feestweiland misschien wel de meest bijzondere plek van Loosdrecht. Als dertienjarig meisje keek ze er haar ogen uit tijdens de feestweek; nu helpt ze mee om diezelfde week mogelijk te maken. Het weiland verandert van leeg grasveld in een terrein vol tenten, barren, hekken en muziek, waar in tien dagen tijd heel Loosdrecht langskomt. Na afloop is het weiland weer stil en kaal. “Dan rijdt eigenlijk niemand er graag langs. Het doet dan altijd een beetje pijn, want de feestweek is weer voorbij”, zegt ze. In coronatijd ging ze er zelfs met vrienden heen om een biertje te drinken, gewoon omdat er zo veel herinneringen liggen op die plek.  

 Een spel als brug naar de politie 

Direct achter het feestweiland ligt de Schilderswijk. Voor de meeste mensen is dat gewoon een woonwijk, voor Cynthia is het ook de plek van ‘Hunted’, het spel dat ze samen met het jeugdbestuur bedacht. Ze merkte in haar werk als pedagoog en in het dorp dat de afstand tussen jongeren en politie groter werd. Met Hunted wilde ze daar op een luchtige manier iets aan doen. Jongeren rennen met een papiertje op hun rug door de wijk, de politie probeert dat van hun rug te pakken.  

Een begrip in het dorp 

Het spel groeide uit tot een vaste activiteit in de feestweek en zorgt voor fijn contact tussen politie en jongeren: “De politie kan er het hele jaar op teruggrijpen: ‘Weet je nog, Hunted, dat was superleuk, hou het nu ook leuk.’” De vrijwilligers van SLOEP zijn ook razend enthousiast. “Ik krijg appjes: ik ga vrij regelen voor Hunted, want daar wil ik echt bij zijn”, vertelt ze. Dat soort berichten laten haar vooral zien hoe sterk de betrokkenheid in het dorp is.​ 

 Stilstaan bij het verleden 

Op de hoek van de Schilderswijk ligt het Jaap Zeldenrijkplantsoen, een plek met een herdenkingsmonument voor oorlogsslachtoffers en een speciaal deel voor Joodse kinderen. Cynthia noemt de dodenherdenking op 4 mei daar “iets typisch Loosdrechts”. In Kortenhoef keek ze het vooral op tv, terwijl het hier op die plek veel meer indruk maakt. Waar het feestweiland staat voor gezelligheid, staat dit plantsoen voor stilstaan bij het verleden.  

 Tijdscapsules begraven 

“Vorig jaar hebben we op het plantsoen, ter gelegenheid van 80 jaar bevrijding, samen met het 4 en 5 mei‑comité 700 tijdscapsules begraven”. Kinderen vulden samen met hun ouders, opa’s en oma’s lijstjes in over hun leven nu; die verdwijnen voor twintig jaar onder de grond. Cynthia vindt het vooral een mooi idee dat kinderen zo onderdeel worden van de geschiedenis van het dorp.  

Met en voor elkaar 

Loosdrecht verandert, ziet Cynthia. Er worden nieuwe huizen gebouwd en er komen mensen van buitenaf bij, maar voor haar blijft het dorpsgevoel hetzelfde. Dat heeft alles te maken met SLOEP en de tradities van het dorp.“Iedereen is welkom bij ons. Iedereen mag er zijn zoals die is. Ik kan het allemaal wel zelf bedenken, maar zonder alle vrijwilligers en trouwe sponsoren lukt het niet. Dan ben je nergens”, zegt ze. Zo kijkt zij naar Loosdrecht: als een dorp waar mensen voor elkaar klaarstaan en waar de feestweek, de herdenking en al die andere momenten alleen bestaan omdat je het met elkaar doet.